maandag 12 februari 2018

Valentijnfestival 2018



Valentijnfestival 2018

Voor de vierde keer organiseerde het Valentijngenootschap het Valentijnfestival op 10 februari jl. Men had voor de tweede keer gekozen voor restaurant Het Oude Tolhuys in Utrecht. Ik was erbij dit jaar. De belangrijkste items van dit festival zijn de uitreiking van de Valentijnprijs 2018 voor het best verschenen romantische boek en de bekendmaking van de winnaar van de schrijfwedstrijd die het genootschap elk jaar organiseert.

Voorafgaande aan de prijsuitreiking waren er een verschillende activiteiten zoals twee lezingen door auteurs, een workshop schrijven en er was een ruimte ingericht met kraampjes. Daar kon je boeken kopen, speciaal uitgezochte theesoorten, handgemaakte artikelen waaronder geschilderde omslaghoezen en auteurs kon ontmoeten. Uitgeverij Ellessy stond er met boeken en uitgever Larry Iburg himself was aanwezig. Door fotograaf Jeroen Mies kon je op de foto worden gezet en natuurlijk heeft hij een reportage gemaakt.

Helaas vonden de workshop schrijven en de lezingen tegelijkertijd plaats, waardoor je moest kiezen.

Schrijver Marcel van Driel hield een wervelend betoog over het schrijfproces en in het bijzonder zijn schrijfproces. Hij is begonnen als jeugdboekenschrijver en zijn 1e boek is Billy de kip, een prentenboek waar men elkaar vecht. Dat was zijn reden om boeken te gaan schrijven, men is vaak zo lief voor elkaar terwijl jongetjes flink met elkaar kunnen vechten, ook jonge kinderen. Nog steeds is Billy de kip een succes terwijl andere boeken totaal niet worden gelezen. Van Driel heeft filmscenario’s geschreven en denkt nog steeds in scènes en niet in hoofdstukken. Hij schrijft nu 15 jaar en zijn 50e boek komt binnenkort uit.

Daarna hield schrijver Martin Scherstra zijn betoog waarin hij inging op het omgaan met kritiek en zijn schrijverschap. Zijn vrouw is zijn kritische noot.

De workshop schrijven was erg leuk geweest vertelde een lezeres, Zij schoof bij mij aan de tafel voor het moment suprême, de uitreikingen.

De verhalenwedstrijd werd gewonnen door Elsbeth de Jager met haar verhaal ‘Mijn dagelijkse date’.

De winnaar van de Valentijnprijs 2018 werd Martin Scherstra met zijn boek ‘Adempauze’. Andere genomineerden waren ‘Crash’  door Ellen Lina, ‘Een zomer in Frankrijk’ door Eva de Wit, ‘Het huis aan de overkant’ door José Vriens en ‘Na die nacht’ door Kirstin Rozema. 

Kirstin Rozema won met haar boek de publieksprijs.

De middag werd geleid door voorzitter en auteur Suzanne Peters en Marjan van den Berg vertelde als voorzitter van de jury over de genomineerde boeken.

In 2019 zal voor de 5e keer het Valentijnfestival worden gevierd…. Groot, groter, groots?

zondag 28 januari 2018

Astrid Witte: Hometown**** en Samantha Era: De aftrap



Astrid Witte: Hometown**** en Samantha Era: De aftrap, deel 1 van Britt aan de bal

Een tijdje geleden mocht ik meedoen met de blogtour rondom het boek ‘Muurbloem’ van Gaby Rasters, uitgeverij Ellessy. Tot mijn grote verrassing kreeg ik nog twee boeken toegestuurd, ‘Hometown’ door Astrid Witte en ‘De aftrap’ door Samantha Era, een jeugdboek en het eerste deel van Britt aan de bal.

Op de achterflap lees ik dat auteur Astrid Witte twee jeugdromans heeft geschreven, ‘Spiegelmeisje’ en ‘Goed fout’. Haar vervolgstap is dat ze voor volwassenen een roman wilde schrijven, dat werd ‘Hometown’.

‘Hometown’ vertelt het verhaal van Dahla die Engelse les zal gaan geven in China. Ze volgt een introductiecursus en tijdens een wandeling verdwaalt ze. Bewoner Finn van Hometown brengt haar weer terug. Beiden kunnen elkaar niet uit hun hoofd zetten, voilà het verhaal van ‘Hometown’ in een notendop.

‘Hometown’ leest gemakkelijk, voor je het weet ben je een eind gevorderd in het boek. Deze liefdesroman telt 208 pagina’s, dus je kan het gemakkelijk in twee dagen lezen of één. ‘Hometown’ is een boek dat je gemakkelijk oppakt nadat je het even hebt weg gelegd, je bent zo weer in de levens van Dahla en Finn gestapt en in het leven van de bewoners van ‘Hometown’, want zij spelen zeker een grote rol in dit boek.

Is er dan geen maar, ja die is er wel. Er staan wel heel veel vragen in het boek, op een aantal wordt meteen antwoord gegeven, op een aantal niet, mede omdat deze vragen zich afspelen in de hoofden van de hoofdrolspelers. Deze vragen worden op een gegeven moment wel storend, het haalt voor mij de vaart uit het verhaal en het is onnodig. Het liefdesverhaal ontvouwt haar prima. De keus die Dahla en Finn moeten maken is niet altijd eenvoudig, maar ze doen wat ze moeten doen. Volg je hart is het motto dat op ‘Hometown’ van toepassing is, liefde kan veel bergen verzetten.

Toch krijgt ‘Hometown’ vier sterren, omdat Witte het genre liefdesroman naar een hoger niveau tilt. De mooie cover laat een prachtig landschap zien met klaprozen. 

En eigenlijk mevrouw Witte ben ik wel heel nieuwsgierig geworden naar uw eerdere boek ‘Spiegelmeisje’, de titel vind ik al intrigerend.

Over ’De aftrap’ kan ik kort zijn, een heerlijk jeugdboek, niet moeilijk, gemakkelijk leesbaar, prettig lettertype, 57 pagina’s en een goed begin van een leuke serie voor meiden en jongens, wel basisschoolleeftijd en vanaf een jaar of 7 als ze zelf lezen. Maar zeker een boek dat ik kids zou aanraden. Goede lezers hebben ‘De aftrap’ heel snel uit. Voor minder geoefende lezers is het leuk om te lezen, mede door het verhaal en het is een prima samen leesboek, om de beurt een stukje lezen.

Auteur: Astrid Witte
Titel: Hometown
Genre: Liefdesroman
Uitgeverij: Ellessy
Aantal pagina’s: 208

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor een exemplaar van ‘Hometown'.


zaterdag 27 januari 2018

Jerry Goossens: Tot bloed op het droge***



Jerry Goossens: Tot bloed op het droge***

Zeer geïntrigeerd werd ik door de cover en de titel van deze roman. Ik had nog nooit iets van Jerry Goossens gelezen, maar er werd lovend over hem geschreven. Door een blind date op Hebban.nl kon ik een boek van hem lezen, al was het een verrassing welk boek je kreeg als je was uitverkoren. Ik schreef mij in voor de 6e blind date, getriggerd door de volgende omschrijving.


Het zesde blind date leesclubboek is een verhaal dat er gewoon moet zijn. De steekwoorden zijn:
Noord-Afrika - radicaliseren - dystopie - tweede watersnoodramp - What if-roman

En zo viel ‘Tot bloed op het droge’ door Jerry Goossens op de mat. De geel grijze cover is mooi, prachtig lettertype, mooie kleurverdeling en een aparte titel. Mijn verwachtingen waren hoog gespannen, en daaraan heeft Goossens voor een deel aan voldaan. Prachtige omschrijvingen worden afgewisseld met saaie betogen en vooral heel veel gescheld. Nu vind ik schelden geen probleem hoor, maar het moet wel passend zijn in mijn ogen. Goossens gebruikt scheldwoorden te pas en te onpas. 

Het achterliggende verhaal, Nederlanders emigreren naar Afrika om een nieuw bestaan op te bouwen nadat een watersnoodramp alles verwoest heeft is geniaal. Hij laat de vluchtelingenproblematiek andersom zien en als hij dit verhaal vertelt is hij boeiend, en lees je ademloos verder. Religie speelt een grote rol en dat is fascinerend. Tot hij zijn prachtige schrijfkunst weer laat vallen en zich laat verleiden tot ja tot wat, ik kan er de vinger niet echt op leggen, maar mij spreekt dat niet aan, de laag bij de grondse taal.

Over een aantal personages kan ik kort zijn, de dominee is een apart figuur, Christiaan is goed uitgewerkt en over Layla had ik meer willen lezen. Tot zover over ‘Bloed op het droge’, leest U zelf deze roman en vorm Uw eigen mening. En bezoek na het lezen Hebban.nl en deze leesclub, blind date nummer 6, en lees de bevindingen van mijn medelezers.

Auteur: Jerry Goossens
Titel: Tot bloed op het droge
Genre: Literaire roman
Uitgeverij: Lebowski Publishers
Aantal pagina’s: 263